රාජ්ය ණය කළමනාකරණය. සාර්ව ආර්ථික සත්යය සහ මිථ්යාව කුමක් ද?
ලිපියේ පසුබිම සහ අරමුණ
පසුගිය දා පැවති රාජ්ය මුදල් කාරක සභාවේ දී රාජ්ය ණය කළමණාකරණයේ ප්රධාන අපහසුකම් දෙකක් හෙළි විය (වීඩියෝව මෙතනින් නරඹන්න).
- භාණ්ඩාගාරය සතු අතිරික්ත මුදල් භාවිතා කොට රාජ්ය ණය අවශ්යතාව අඩු කළ ද, වෙළෙඳපොළ පොලී අනුපාතයන් පාලනය කළ නොහැකි වීමෙන් ණය පිරිවැය ඉහළ යන බව.
- සක්රීය වගකීම් කළමනාකරණ පනතේ ප්රතිපාදනයන් ක්රියාත්මක කිරීම සඳහා තවමත් භාණ්ඩාගාර මෙහෙයවුම් අංශයක් නොමැති බව.
එහෙත්, මෙම අදහස් හුදෙක් රාජ්ය මුදල් ආර්ථිකයක සැබෑ රාජ්ය ණය කළමනාකරණය පිළිබඳ ව නොදැනුවත්කමේ ප්රතිඵලයකි. එනම්, නොයෙකුත් ඉලක්කම් මත රාජ්ය ණය නොතිරසාර භාවය සහ සාර්ව ආර්ථික අවදානම් පිළිබඳ නව ලිබරල් මිත්යා මතවාදයේ ප්රතිඵලයකි.
එබැවින්, මෙම කෙටි ලිපිය මගින් රාජ්ය ණය යනු අර්ථ රහිත වචනයක් බවත්, එය, හුදෙක් සාර්ව ආර්ථික අරමුණු සහ ඉලක්කයන් සඳහා රජය විසින් මුදල් මුද්රණය කළමනාකරණ කෙරෙන ක්රමවේදය බවත් හෙළි කෙරේ. මෙය නූතන රාජ්ය මුදල් ආර්ථිකයන් පවතින සංවර්ධිත රටවල් ඇතුළු සියළු රටවලට පොදු කථාන්දරයකි.
මෙම ලිපිය රාජ්ය මුදල්වල සැබෑ ක්රියාකාරිත්වය සහ සාර්ව ආර්ථික මෙහෙවර පිළිබඳ ව පසුගිය ජුනි 22 දින පළ කළ ලිපිය මත පදනම් වී ඇත (ලිපිය මෙතනින් කියවන්න).
මෙම ලිපියේ කරුනු අවබෝධ කර ගැනීම සඳහා පහත දැක්වෙන රූප සටහන ඉදිරිපත් කෙරේ.
රාජ්ය ණය යනු රාජ්ය මුදල් මුද්රණ ක්රියාවලිය යි.
රජය විසින් වියදම් කිරීම සඳහා බැකු පද්ධතිය (මහ බැංකුව සහ වාණිජ බැංකු) වෙත ගෙවුම් ඇනවුම් නිකුත් කෙරෙන අතර ඒවා ඉතා විශ්වාසවන්ත පොරොන්දු නෝට්ටු බැවින් පුද්ගලික අංශය විසින් ඒවා මුදල් ලෙස භාවිතා කෙරේ. කාසි සහ නෝට්ටු ද එවැනි පොරොන්දු පත්ර වෙයි.
නූතන මුදල් ආර්ථිකයන් පදනම් වී ඇත්තේ මෙම රාජ්ය මුදල් මත ය. මෙම ගෙවුම් ඇනවුම් පිළි ගැනීමේ දී බැංකු විසින් ඒවා රජයට දුන් ණය ලෙස ගිණුම් ගත කෙරේ. එසේ නැතිව, රජය විසින් තම වියදම් පියවීම සඳහා බාහිර පාර්ශවයන්ගෙන් ණය ගැනීමක් නොවේ. එබැවින්, රාජ්ය ණය යනු රජය පැත්තට අදාළ වචනයක් නොව, ඒ සඳහා නිවැරදි වචනය රාජ්ය මුදල් මුද්රණය යි.
එබැවින්, රජය විසින් ගෙවුම් පොරොන්දු නිකුත් කිරීම සහ බැංකු විසින් ඒවා රජයට දුන් ණය ලෙස ගිණුම් ගත කිරීම යනු ආර්ථිකයට නෛතික මුදල් මුද්රණය කෙරෙන ක්රියාදාමය යි.ඒ සඳහා රජයේ නියෝජිතයන් ලෙස මහ බැංකුව සහ වාණිජ බැංකු ක්රියා කෙරේ.
රාජ්ය ණය කළමනාකරණය යනු මුද්රිත මුදල් ප්රමාණය, සංයුතිය සහ භාවිතය කළමනාකරණය යි.
එසේ නිකුත් කෙරෙන නෛතික මුදල්වලින් කොටසක් රජය විසින් බදු ලෙස ආපසු පෞද්ගලික අංශයෙන් අවශෝෂණය කර ගැනේ. එය හුදෙක් රජයට නව වියදම් මූල්යකරණයට අවශ්ය මුදල් ගබඩා කිරීම කිරීම සඳහා නොව, රාජ්ය වියදම් තුළින් මුද්රණය වී සංසරණය වන රාජ්ය මුදල්වලින් කොටසක් ආර්ථික කළමනාකරණ අරමුණු සඳහා අවලංගු කිරීම කි.
සංසරණයේ පවතින ඉතිරි රාජ්ය මුදල් ප්රමාණය ශුද්ධ මුදල් මුද්රණය යි. එය, රාජ්ය වියදම් සහ බදු අතර හිඟය යි. එම මුදල් සතර ආකාරයකින් පෞද්ගලික අංශය විසින් භාවිතා කෙරේ. එම සියළු මුදල් රජය විසින් පැහැර හැරීමේ අවදානමින් තොර බවට පොදු විශ්වාසය මත ගනුදෙනු කෙරේ. මෙම සියළු මුදල් වර්ගයන් රජයට වගකීමක් වන අතර ඒවා හිමි මහජනයාගේ වත්කම් වෙයි.
- කාසි සහ නෝට්ටු මුදල් (කහ මුදල් )
- බැංකු සංචිත මුදල් (සුදු මුදල් )
- රාජ්ය සුරැකුම්පත් මුදල් (රතු මුදල් )
- ගිවිසුම් ණය මුදල් (සැඟවුන මුදල් )
සාර්ව ආර්ථික ඉලක්කයන් සඳහා රාජ්ය මුදල් කළමනාකරණය කෙරෙන පදනම
රාජ්ය ණය කළමනාකරණය යනු හුදෙක් රජය විසින් බාහිර පාර්ශවයන්ගෙන් රජයට වාසි දායක ලෙස ණය ගැනීම සහ ගෙවීම කළමනාකරණය ලෙස හුවා දැක්වීම මිථ්යාවකි. මෙහි නවතම මිථ්යාව IMF ණය තිරසාර භාවය විශ්ලේෂණය යි.
එහෙත්, සැබෑ වශයෙන් සිදු වනුයේ, සංසරණයේ පවතින රාජ්ය මුදල් ප්රමාණය, සංයුතිය සහ භාවිතය කළමනාකරණය කිරීම යි. එය, රාජ්ය මුදල් ප්රතිපත්තිය ලෙස දැක්විය හැකිය. මෙය, උද්ධමනය, ආර්ථික වර්ධනය, සේවා නියුක්තිය, සම්පත් සංවර්ධනය සහ උපයෝජනය සහ ප්රාදේශීය සංවර්ධනය වැනි සාර්ව ආර්ථික ඉලක්කයන් මත සිදු කෙරේ. මෙම අරමුණු සඳහා රාජ්ය මුදල් කළමනාකරණය පිණිස රාජ්ය අභිමතය යටතේ පවතින ප්රධාන ප්රතිපත්ති විචල්යන් දෙකක් වන්නේ, බදු අනුපාතය සහ පොලී අනුපාතය යි.
රාජ්ය මුදල් කළමනාකරණයේ දී, අනුගමනය කෙරෙන ක්රමවේදය ස්ථරයන් කිහිපයකින් යුක්ත වෙයි.
- පළමුව, ආර්ථිකයෙහි පැවතිය යුතු කහ මුදල් සහ සුදු මුදල් ප්රමාණය තීරණය කිරීම. මහ බැංකු මුදල් ප්රතිපත්තිය යොමු වන්නේ, සුදු මුදල් ප්රමාණය කෙරෙහි ය.
- බදු මගින් ඉන් කොටසක් ඉවත් කිරීම. බදු අනුපාතය පහළ දැමීම මගින් එම මුදල් ආර්ථිකයේ රැඳෙන කහ මුදල් සහ සුදු මුදල් ප්රමාණය ඉහළ නැංවේ.
- රාජ්ය සුරැකුම්පත් නිකුතුව මගින් තවත් අතිරික්ත කහ මුදල් සහ සුදු මුදල් ප්රමාණයක් ආර්ථිකයෙන් ඉවත් කෙරේ. ඊට හේතුව, සුරැකුම්පත් මිල දී ගැනීමේ දී, ආයෝජකයන් විසින් සුදු මුදල්වලින් රජයට ගෙවිය යුතු බැවිනි. මෙහි දී, එසේ ගෙවන මුදල් ප්රමාණය හුදු ගිණුම් වටිනාකමක් වන රතු මුදල් බවට පත් වෙයි. රතු මුදල් යනු නිශ්චිත කාලයක් (පරිණත කාලය) සඳහා පරිභෝජනයෙන් හෝ භාවිතයෙන් ඉවත් කෙරෙන රාජ්ය මුදල් ය. ඒ සඳහා රජය විසින් පොලියක් ගෙවනු ලැබේ. එහෙත්, අවශ්ය අවස්ථාවල දී රතු මුදල් හිමියන්ට තම මුදල් වෙළෙඳපොළේ අළෙවි කොට හෝ ඇපයට තබා කහ මුදල් සහ සුදු මුදල් ලබා ගෙන වියදම් කළ හැකිය. එබැවින්, රතු මුදල් ද රාජ්ය මුදල් වන අතර එය කහ මුදල් සහ සුදු මුදල්වලට වඩා ද්රවශීලතාවයෙන් පහළ වෙයි.
- තව ද, සැඟවුන මුදල් ද රතු මුදල් බවට පත් කිරීමෙන්, එම මුදල් කහ මුදල් සහ සුදු මුදල් බවට පත්වීම කල් දැමිය හැකිය.
- මහ බැංකු පනත, පොදු දේපොළ පනත, මුදල් විශුද්ධිකරණ පනත, විදේශ විනිමය පනත, අල්ලස් හෝ දුෂණ පනත, අපරාධ නඩු විධි විධාන සංග්රහය, රාජ්ය මුදල් සහ ණය කළමනාකරණ පනත් වැනි නීති රාශියක් තුළ විවිධ නෛතික අර්ථ නිරූපනයන් මත අපරාධයන් සඳහා රාජ්ය මුදල් භාවිතා කිරීම වැලැක්වීමේ නීති ක්රියාත්මක පද්ධතියක් ද පවතී.
සමස්තයක් ලෙස රාජ්ය ණය කළමනාකරණයේ දී සැබෑ වශයෙන් සිදු වන්නේ, සංසරණයේ පවතින රාජ්ය මුදල් පරිමාව, සංයුතිය සහ භාවිතය කළමනාකරණය කිරීම යි. එසේ නැතිව, රජයට ඉදිරියේ දී වියදම් කිරීම සඳහා බාහිරින් මුදල් රැස් කිරීම සහ සේවා කරණය කිරීම නොවේ. රජයට මුදල් මුද්රණය කිරීම තුළින් වියදම් කළ හැකි බැවින් එසේ බාහිරින් මුදල් ණයට ගැනීම අවශ්ය නොවේ. එසේම, රජයට එසේ ණය සැපයීම සඳහා මුදල් මුද්රණය කිරීමේ බලයක් ද බාහිර පාර්ශවයන්ට නොමැත.
සමාප්ත සටහන
- ඉහත දැක්වූ පරිදි රාජ්ය මුදල් මුද්රණය, මෙවලම්, සංයුතිය, භාවිතය සහ සාර්ව ආර්ථික අරමුණු දෙස බලන විට, ආර්ථික විද්යාවේ භාවිතා වන රාජ්ය ණය කළමනාකරණය යනු මිථ්යා මතවාදයකි. එබැවින්, ස්වාධීන ණය කළමනාකරණ කාර්යාලයන්ගෙන් සාර්ව ආර්ථිකයට සිදු වන මෙහෙවරක් නොමැත.
- සැබෑ රාජ්ය මුදල් කළමනාකරණය ක්රමවේදයට අනුව මහ බැංකු මුදල් ප්රතිපත්තිය යනු හුදු රාජ්ය නිලධාරී අංගයක් පමණි. එමගින්, අන්තර් බැංකු ණය වෙළෙඳපොළ හරහා සුදු මුදල් ප්රමාණය කළමනාකරණය කිරීමට උත්සාහ කෙරෙන අතර ඒ සඳහා මහ බැංකුව විසින් මුදල් වෙළෙඳුන් සමඟ කෙරෙන රතු මුදල් වෙළෙඳාම භාවිතා කෙරේ. මෙහි දී, කිසිම අවදානමක් නොමැති සුදු මුදල් සඳහා මහ බැංකුව විසින් කිසිම ආර්ථික පදනමක් නොමැතිව තීරණය කෙරෙන අනුපාතයන් මත සුදු මුදල් මුද්රණය මගින් පොලී ගෙවීම හේතු කොට, සමස්ත රාජ්ය මුදල් කළමනාකරණ පිරිවැය ඉහළ යාම ද අභියෝගයකි.
- සාර්ව ආර්ථික අරමුණුවලට යෝග්ය පරිදි රාජ්ය සුරැකුම්පත් හෝ රතු මුදල්වල පොලී අනුපාතයන් තීරණය කිරීමේ අධිකාරිය ණය කළමනාකරණ කාර්යාලයන් සතු වෙයි. එහෙත්, මහ බැංකු සමඟ සුදු මුදල් හරහා ක්රියාත්මක වන මුදල් වෙළෙඳුන් ඉදිරිපත් කරන පොලී අනුපාතයන් (වෙළෙඳපොළ පොලී අනුපාතයන්) පාලනයට ණය කළමනාකරණ කාර්යාලයන් අසමත් වන්නේ, වෙළෙඳපොළ මත ණය කළමනාකරණය කළ යුතු බවට දැක්වෙන මිථ්යා නව ලිබරල් මතවාදයේ එල්බ ගෙන ක්රියා කිරීම හේතුවෙනි.
- එබැවින්, වත්මන් ණය කළමනාකරණ ක්රමවේදයේ එකම ප්රතිඵලය වන්නේ, පාලනයෙන් තොරව වෙළෙඳපොළ බලවේගයන්ට අනුව අධික ලෙස පොලී ගෙවීමට නව මුදල් මුද්රණය කිරීම තුළින් රතු මුදල් වෙළෙඳුන් අතලොස්සක් ධනවත් කිරීම පමණි. එබැවින්, ණය තිරසාර භාවය යනු වත්මන් ණය කළමනාකරණයේ ව්යාජ ස්වරූපය වැසීම සඳහා ඉදිරිපත් කෙරෙන ව්යාජ මතවාදයක් පමණි.
- එබැවින්, පොදුජන ජීවන තත්ත්වය ඉහළ දැමීමට ප්රමාණවත් සංවර්ධන ව්යාපෘති ක්රියාත්මක නොවීමට හේතුව මෙම රාජ්ය ණය කළමනාකරණ මිථ්යාව තුළින් හට ගෙන ඇති රාජ්ය මුදල් හිඟය මිස, ආර්ථික සම්පත් හිඟය නොවේ. මෙම මිථ්යා මතවාදය තුරන් කිරීමට වත්මන් දේශපාලනික නායකයන්ට නොහැකි බැවින් ඉදිරි දශකවල ශ්රී ලංකාව ඇතුළු බොහෝ රටවලට අර්බුදවල ජීවත් වීමට සිදු වනු ඇත.
- එබැවින්, රාජ්ය මුදල්වල සැබෑ සාර්ව ආර්ථික මෙහෙවර පිළිබඳ අවබෝධයක් නොමැතිව රාජ්ය ණයට එරෙහි දේශපාලනික වෛරයක් ගොඩ නැගීම ජාතික අවදානමකි.
(වත්මන් ශ්රී ලංකා අර්බුදකාරී ආර්ථික සහ පොදුජන ගැටළු නිරාකරණයට අවශ්ය නව්ය ආර්ථික ප්රතිපත්ති කඩිනමින් ක්රියාත්මක කිරීම පිළිබඳ ව සිදුවන කාලීන විද්වත් කතිකාවතට හුදෙක් වෘත්තීය අභිලාෂයෙන් දායකවීමේ අරමුණින් මෙම ලිපිය සකසන ලදි. මෙම ලිපියෙහි ඇතුළත් අදහස් සියල්ල ආර්ථික විද්යාව විෂය පිළිබඳ ව මා විසින් අධ්යයනය කරන ලද තොරතුරු සහ දැනුම මත පදනම් වූ පෞද්ගලික අදහස් ය. එහි කිසිවෙකු පෞද්ගලිකව ද්වේශ සහගත ලෙස විවේචනයට හෝ අපහසු තාවයකට පත් කිරීමේ අරමුණක් නොමැත.)
පි සමරසිරි
Comments
Post a Comment